terug naar de vorige pagina

Het verhaal van Marie

Ik voel mij ziek vandaag. Ik ga samen met mijn mama op consultatie bij de pediater. Consultatie betekent dat we een afspraak hebben en pediater is een ander woord voor kinderdokter. We gaan door de draaimolen, oeps, sorry, draaideur naar binnen. Aan het onthaal verwijzen ze ons door naar de dienst inschrijvingen ernaast. Ik mag van mama op het knopje duwen om een ticketje te krijgen. Net zoals bij de slager! We moeten eventjes wachten want er zijn nog mensen voor ons aan de beurt. Op het grote televisiescherm verschijnt eindelijk ons cijfertje. Mama geeft kaartjes aan de lieve mevrouw in het kleine hokje. De mevrouw tokkelt even op de computer en we krijgen stickertjes van haar. We moeten nog een beetje wachten in de wachtzaal. Dat huisje is superleuk om in te spelen. Kiekeboe, zie je mij? Ik hoor mijn naam. Het is onze beurt! Als we binnengaan zie ik een reuzengrote boom op de muur. Mama, neem jij een foto van mij met mijn nieuwe vriend de pandabeer? De secretaresse van de dokter toont in welk kamertje wij naar binnen mogen gaan. Er zijn 3 kamertjes en ik mag bij de pinguïns. Mama helpt me op de tafel waar de dokter mij gaat onderzoeken. De kinderdokter vraagt of ik ergens pijn heb. Zij wil ook weten of ik koorts heb. En zo stelt ze nog een aantal vraagjes. Daarna onderzoekt de dokter mij. Met de stethoscoop drukt de dokter op mijn borstkast, buik en rug. Zo luistert zij naar mijn hart, longen en buik. Brrrr, dat voelt een beetje koud. De dokter kijkt ook met een lichtje in mijn oren. Dit toestel is de otoscoop. Dat kriebelt wat. Dan kijkt de dokter in mijn mond met een lichtje. Zij gebruikt daarbij soms een houten stokje om mijn tong wat naar beneden te duwen. Dit stokje is een tongspatel. Nadien voelt de dokter ook nog aan mijn buik en mijn hals. Ik mag ook nog eens op de weegschaal staan om te zien hoeveel ik weeg. Oeps, mijn knuffel mag natuurlijk niet mee op de weegschaal! En om te weten hoe groot ik al ben, mag ik onder de meetlat staan. Ik ben gelukkig niet erg ziek volgens de dokter. Zij geeft mama een briefje voor medicijnen. Ik moet niet in het ziekenhuis blijven. Omdat ik zo flink ben geeft de dokter mij nog een klein geschenkje. We gaan terug naar huis. Daaaag!